Perceptie en zelfbeeld: jouw bril op de werkelijkheid

Waarom onrust vaak te maken heeft met hoe je kijkt — niet met wat je meemaakt

Soms voelt het alsof je leven een beetje stilstaat.

Je doet je best, je gaat door, maar ergens onder alles knaagt er iets.

Een zachte onrust. Een mistige twijfel. Een gevoel dat er íets niet klopt, zonder dat je precies weet wat.

Herken je dat?

Dat gevoel komt zelden door de omstandigheden zelf.

Veel vaker komt het door de manier waarop jij kijkt.

Door je perceptie.

Door je zelfbeeld.

Door de bril waardoor jij de wereld, relaties en vooral jezelf waarneemt.

En die bril… die is niet neutraal.

Hij is gevormd door je geschiedenis.

Door wat je hebt meegemaakt.

Door wat je ooit moest geloven om te kunnen functioneren.

Hoe voelt dat om te horen?

Wordt het rustig?

Of schuurt er iets?

Wat perceptie werkelijk is

Perceptie is geen objectieve waarneming.

Het is een interpretatie.

Een verhaal dat jouw systeem maakt van wat er gebeurt.

Twee mensen kunnen hetzelfde meemaken,

en tóch compleet iets anders voelen.

Misschien herken je dit:

• Een stilte in een gesprek voelt als afwijzing.

• Een losse opmerking blijft uren in je hoofd hangen.

• Je denkt dat iemand geïrriteerd is, terwijl die gewoon moe is.

• Je voelt spanning en denkt dat je iets verkeerd doet.

Maar vaak klopt niet de situatie —maar de betekenis die jij eraan geeft.

Wanneer heb jij voor het laatst gevoeld dat iets niet klopte…

en later bleek dat het vooral jouw interpretatie was?

Zien is de eerste stap naar helderheid

In ons Kompas wijze begint alles bij zien.

Niet kijken.

Zien.

Zien betekent eerlijk worden naar jezelf.

Niet naar wat je dénkt dat je voelt,

maar naar wat er werkelijk vanbinnen speelt.

Want zolang je niet doorhebt hoe jouw bril gekleurd is,

blijf je bezig met symptoombestrijding:

• je probeert rust te vinden

• je probeert gedachten te controleren

• je probeert minder te piekeren

• je probeert jezelf “in balans” te krijgen

Maar zolang je blik vertroebeld is,

blijf je vechten op de verkeerde plek.

Zien is thuiskomen bij wat er écht gebeurt.

Hoe is dat voor jou?

Voel je ruimte om daar eerlijk naar te kijken?

Waarom zoveel mensen blijven hangen

Er zijn drie valkuilen die we bijna bij iedereen tegenkomen:

1. Je denkt dat je objectief bent

“Zo ís het toch gewoon?”

Nee. Zo lijkt het vanuit jouw verhaal.

2. Je verwart gevoel met waarheid

“Ik vóél me afgewezen, dus het zal wel zo zijn.”

Gevoelens zijn waar in je lijf, niet altijd waar in de buitenwereld.

3. Je ziet wat je kent

Je zenuwstelsel herkent pijn sneller dan liefde.

Het zoekt het bekende, niet het ware.

Welke van deze drie herken jij het meest?

Een verhaal dat zachtheid vraagt

Linda (26) kwam bij ons met het gevoel dat niemand haar zag.

“Het maakt niet uit waar ik ben — ik voel me altijd onzichtbaar.”

Tijdens onze sessies werd duidelijk dat ze zichzelf al kleiner maakte

nog vóórdat iemand anders iets had gezegd.

Niet uit onwil, maar uit gewoonte.

Uit een oud verhaal dat ooit logisch voelde, maar nu pijn deed.

Ze keek niet naar wat er gebeurde,

maar door de bril van haar verleden.

Toen ze dat begon te zien, veranderde haar hele zelfbeeld.

“Het is niet dat anderen mij niet zagen,” zei ze zacht.

“Ik was bang mezelf te laten zien.”

Dat is de kracht van helder zien.

Het haalt de ruis weg.

Het laat je ademen.

Hoe resoneert dit met jouw eigen verhaal?

Hoe je anders leert kijken

Niet door jezelf te forceren.

Niet door alles te analyseren.

Maar door kleine momenten van bewuste aanwezigheid:

Kijk eens naar je eerste interpretatie

Is dit waar? Of is dit mijn reflex?

Voel wat er in je lichaam gebeurt

Is dit spanning die bij nu hoort, of bij vroeger?

Reflecteer ’s avonds één minuut

Wat dacht ik vandaag dat achteraf niet klopt?

Het hoeft niet groots.

Het hoeft alleen eerlijk te zijn.

De magie van helder zien

hoe is jouw perceptie en zelfbeeld?

Wanneer je begint te kijken met een open blik,

verandert er iets in je.

Niet omdat de wereld verandert,

maar omdat jij verandert.

Je voelt meer grip.

Meer rust.

Meer richting.

Meer vertrouwen in jezelf.

En vooral:

meer ruimte om je eigen plek in te nemen.

Dit is de eerste beweging van echte transformatie.

De rest dient zich vanzelf aan wanneer jouw perceptie en zelfbeeld helder wordt.

Met helderheid en aanwezigheid,

Sabina & André — dat je mag zien wat jou wil vinden.