Wat we vaak zien(en zelf ook ervaren)
Mensen die sterk zijn geworden
door zich aan te passen.
Die weten wat nodig is,
maar niet meer voelen
wat klopt voor henzelf.
Niet omdat ze zichzelf kwijt zijn,
maar omdat ze lang hebben volgehouden.
Wanneer je lichaam sneller reageert dan jij
Soms merk je dat je lichaam
sneller reageert dan jij.
Een lichte verstrakking.
Een terugtrek.
Een stilte die niet helemaal past bij het moment.
'Niet omdat je iets verkeerd doet'
Maar omdat er in jou iets meebeweegt
dat ooit nodig was
en nooit echt heeft kunnen landen.
Het zit niet in herinneringen.
Niet in verhalen.
Het laat zich zien
in hoe je je adem inhoudt.
In hoe je spanning draagt
zonder dat je het doorhebt.
Niet als last.
Niet als probleem.
Maar als iets dat nog steeds probeert
jou veilig te houden.
Hier hoeft niets opgelost
Hier wordt niets gedaan.
Hier mag iets bewegen.
Soms is dat adem.
Soms stilte.
Soms een zin
die blijft hangen.
Niet als methode.
Niet als proces.
Maar als leven
dat weer door je heen wil.
Hoe wij werken
We werken met adem, gesprek en aandacht.
Soms één-op-één.
Soms samen.
Niet volgens een vast stappenplan.
Niet in een vooraf bepaald tempo.
We stemmen af op wat jouw lichaam aangeeft.
Op wat zichtbaar wordt
wanneer je niet meer hoeft te duwen.
Wat zich laat zien,
vraagt geen correctie.
Het vraagt aanwezigheid.
En iemand die met je meeloopt
zonder haast.
Waar het vaak knelt
Je merkt het in momenten
waarop je automatisch terugschakelt.
Wanneer je jezelf kleiner maakt
terwijl je volwassen bent.
Wanneer je spanning vasthoudt
om de rust te bewaren.
Wanneer je blijft dragen
zodat anderen het niet hoeven voelen.
Dit zijn geen tekortkomingen.
Het zijn bewegingen
die ooit logisch waren.
Maar wat ooit hielp,
kan vandaag gaan knellen.
Samen kijken we
waar je nog verdedigt
en waar je inmiddels kunt blijven
zonder jezelf te verlaten.
Ruimte om te blijven
Je hoeft niets op te lossen.
Niets te repareren.
Niets terug te halen.
Het enige wat dit werk vraagt,
is dat je bereid bent
niet weg te gaan
wanneer het voelbaar wordt.
Dat je blijft
bij de spanning in je buik.
Bij de stilte in je keel.
Bij de reflex in je schouders.
Niet om ze weg te krijgen,
maar om te merken
dat je er vandaag
niet meer alleen in staat.
Een kleine, duidelijke beweging
Er komt een moment
waarop je voelt
dat het niet meer gaat over vroeger,
maar over hoe je vandaag wilt leven.
Niet als grote beslissing.
Niet als doorbraak.
Maar als een stille, duidelijke beweging:
ik hoef mezelf niet meer te verlaten
om dit te dragen.
over ons
Sabina & André
Wij begeleiden samen, 2-op-1.
Niet omdat we het beter weten,
maar omdat we weten
hoe het is
om dit leven van binnenuit te bewonen.
We werken niet vanuit een methode.
Maar vanuit aanwezigheid.
We blijven
waar het ongemakkelijk wordt.
Waar het stil valt.
Waar iets zachter wil worden
dan je gewend bent.
