Verlang jij ook naar meer verbinding in je relaties?
- André Gerardus Zwanenburg
- 8 feb 2025
- 4 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 2 dagen geleden
Soms zit je samen aan tafel en hoor je de woorden wel, maar iets anders glipt ertussen door. De blik die je mist. De stilte die net te lang duurt. De spanning die je voelt, maar niet goed kunt plaatsen.
Misschien herken je het.Dat gevoel dat jullie ergens langs elkaar heen bewegen, terwijl jullie allebei verlangen naar precies hetzelfde: gezien worden.
Hoe is dat voor jou?Wat gebeurt er in je lichaam op het moment dat het contact net even wegvalt?
Het zijn van die kleine scheurtjes in de dag waarin je ineens merkt hoe kwetsbaar verbinding eigenlijk is. Niet omdat jij of de ander het verkeerd doet, maar omdat relaties altijd iets in ons aanraken wat ouder is dan het moment zelf.
Waar het misgaat zonder dat je het doorhebt
In de stroom van de dag reageren we vaak sneller dan we voelen. Je hoort iets, je systeem schiet aan, je gedachten rennen vooruit.
Voor je het weet praat je niet meer met elkaar, maar langs elkaar.
En als je eerlijk bent:hoe vaak ben je dan niet bezig met wat jij wilt zeggen, in plaats van werkelijk luisteren?
Of voel je de behoefte om jezelf te verdedigen voordat je überhaupt hebt gevoeld wat er in je geraakt wordt?
Herken je dat kantelpunt, dat minuscule moment waarop je merkt dat je eigenlijk niet meer aanwezig bent?
Dat moment is de sleutel.Want precies daar begint bewust communiceren.
Wat er ín je gebeurt wanneer je je niet gehoord voelt
Wanneer verbinding stokt, gebeurt er meestal iets onder de oppervlakte. Iets dat we niet meteen doorhebben.
Misschien knijpt je borst zich een beetje samen.Misschien spannen je kaken.Misschien voel je je kleiner worden, of juist harder.
Deze fysieke reacties vertellen vaak meer dan de woorden die je uitspreekt. Je lichaam loopt een halve meter voor op je gedachten.
En als je even kunt vertragen — heel even maar — dan ontstaat er ruimte om te voelen wat er werkelijk speelt.
Welke behoefte wordt hier geraakt?En durf je die behoefte toe te laten, zonder oordeel?
Dit raakt aan iets wat je misschien herkent als je vaker bezig bent met bewust worden van je innerlijke patronen — precies waar onze pagina over bewustzijnsontwikkeling dieper op ingaat.
Wanneer luisteren verandert in ontmoeten
Echt luisteren is geen techniek. Het is een manier van aanwezig zijn.Het vraagt dat je even niet hoeft te weten, niet hoeft te fixen, niet hoeft te reageren. Alleen maar kijken en voelen:
Wat gebeurt er in de ander?Wat raakt dit in mij?
Het is ontmoeting.Zonder haast.Zonder agenda.
Hoe zou het zijn om dat vaker te doen?Niet perfect, maar eerlijk — zoals jij bent, met alles wat er in je leeft.
Deze beweging herken je misschien ook vanuit onze kernwaarde Verbondenheid, waarin contact niet iets is wat je doet, maar iets wat je wordt.
De beweging naar verbinding begint bij jezelf
Verbinding ontstaat niet door betere woorden. Verbinding ontstaat wanneer jij eerlijk wordt naar binnen.
Je kunt pas echt aanwezig zijn bij de ander wanneer je aanwezig bent bij jezelf.
En dat is spannend. Want jezelf voelen betekent ook jezelf toestaan om geraakt te worden.
Maar hier, in dat open stuk waar je even niet weet hoe het moet, ontstaat ruimte voor echtheid.
Ruimte waarin de ander je niet hoeft te raden, omdat je begint te delen wat er werkelijk in je leeft.
Wil jij voelen hoe dat er voor jou uitziet? Hoe jouw lichaam, jouw geschiedenis, jouw ritme daar iets in te vertellen heeft?
Die beweging past prachtig binnen het ritme van onze holistisch kompas, waar je eerst leert zien wat er in je leeft voordat je gaat handelen.
Grenzen als vorm van liefde
Een grens is geen muur. Het is een deur die je op een kier zet, zodat de ander kan zien wie je werkelijk bent.
Grenzen voelen niet hard; ze zijn helder. Ze zeggen: Hier ben ik. Dit heb ik nodig om mezelf te blijven in het contact.
Hoe vaak voel jij dat er iets wringt, maar zeg je toch niets? En wat gebeurt er in jou op het moment dat je wél eerlijk zou zijn?
Stel jezelf die vraag eens vandaag, in een klein moment.
Je zult verbaasd zijn hoeveel ruimte het geeft.
De ander echt zien zonder jezelf te verliezen
Empathie vraagt niet dat je jezelf wegcijfert. Het vraagt dat je kijkt vanuit een ruimer perspectief het perspectief waarin jullie beiden mens zijn, met oude patronen, familiegeschiedenis, verlangens en onuitgesproken pijn.
Misschien helpt het om te weten dat verbinding geen einddoel is, maar een beweging.
Een dans tussen autonomie en verbondenheid: twee van jullie kernwaarden die elkaar voortdurend afwisselen.
Wissel jij makkelijk tussen die twee? Of hang je vaker aan één kant?
Drie manieren om vandaag al anders te luisteren
Geen methode. Geen training. Gewoon drie zachte uitnodigingen die je in je eigen ritme kunt proberen.
1. Pauzeer één ademhaling langer
Wanneer je iets hoort dat je triggert: wacht even.Niet om jezelf in te houden, maar om te voelen wat er in je omhoog wil komen.
2. Kijk naar de emotie, niet naar de inhoud
Woorden zijn vaak rook. De emotie eronder vertelt het verhaal.Vraag jezelf af: wat zie ik eigenlijk in de ogen van de ander?
3. Wees eerlijk over wat je voelt, ook als het klein is
Een eerlijk “ik haak af” brengt meer verbinding dan een perfect antwoord.Authentiek zijn is niet dramatisch, het is precies goed.
Reflectieve uitnodiging
Neem een moment. Niet om te analyseren, maar om te voelen.
Wanneer heb jij je voor het laatst echt gehoord gevoeld?
En wanneer voelde je juist het tegenovergestelde?
Wat gebeurde er in je lichaam in die momenten?
En als je eerlijk bent, welk deel van jou verlangt nog steeds naar die echtheid?
Misschien raakt dit iets wat al langer aandacht wilde. Misschien opent het iets wat je nog niet eerder durfde te onderzoeken.
Je hoeft er niets mee. Maar je mag het wel zien.
Opmerkingen